Kardelen Şiirleri…

KARDELEN… GüL GüZeLi

Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye

Kulak verip de beni dinler misin kardelen

Sardı tüm benliğimi, mecalim yok gülmeye

Sende benle ağlayıp, inler misin kardelen


Mis gibi sıla kokan eş, dost mektuplarında

Taze güller yeşerir eski anılarında

Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında

Hasret denen türküyü söyler misin kardelen


Bütün duyguları bir deftere yazmanın

Dertlerini duymayan duvara anlatmanın

İçinde ne var ise hep içine atmanın

Ne demek olduğunu bilir misin kardelen


Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin

Defterimde yeri yok, anlamsız hecelerin

Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin

Cevabını sen bana çözer misin kardelen


Ne kadar tatırsa da ayrılık acısını

Unutamazsın yine onun hatırasını

Bir kenara bırakıp acısı, tatlısını

Hepsini bir kalemde siler misin kardelen


Anlat sende içini, dök dışına ne varsa

Hiç düşünme kalbimi, bırak yansın yanarsa

Bu derdi sen benimle paylaşır mısın, yoksa

Bakıp bakıp halime güler misin kardelen


Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin

Senin yurdun dağlarda, sen hep yükseklerdesin

Nasıl gelsem yanına, sen hep yükseklerdesin

Eğilip de elimden tutar mısın kardelen


Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancısın

Bazen iyisin amma çoğu zaman acısın

Ey kardelen! Sen bana neden yabancısın

Çaldım işte kapını, açar mısın kardelen


Senin de gözlerin yaşlı, ağlamışsın besbelli

Yoksa sen de benim gibi naçar mısın kardelen

Bu topraktan çıkıp da dağları delmişsin ya

Mevsimin gelmeyince açar mısın kardelen


Derdimi de dinledin, sana ağır gelirse

Yine toprak altına kaçar mısın kardelen

Ya ölüm günü gelip de alırlarsa ruhumu

Benimle gökyüzüne uçar mısın kardelen

Hayrullah Paşalıoğlu

” Yüreğim ıslaktır benim,Kuytularda ağlamaktan.

Ve hafif uçuktur rengi,

Kurusun diye kaç kez güneşe asılmaktan.”

KARDELENİM

Üşüyorum, üstüme kar yağıyor

Sensizliğin beni hep sardığı gibi

Gözlerimden hep özlemin akıyor

Gündüzlerim artık zindanlar misali

Hep sana kavuşmak istiyorum, kardelenim.


Çırpınıyorum, aşkımı yaşamak için

Hayalini düşlemekten yorgun düştüm

Bekliyorum sevda ışığını görmek için

Sensiz hep karanlık benim gönlüm

Hep sana sarılmak istiyorum, kardelenim.


Bekliyorum, karakışın bitmesini

Bahar gelsin ışığını göreyim diye

Sıcaklığın saracak kırların örtüsünü

Üstümden kalkacak beyazlığın diye

Hep seni görmek istiyorum, kardelenim.


Özlüyorum, ışığını görmeye az kaldı

Karanlık, beyaz kabuğumdan çıkacağım

Güneş ışıklarını beyaz örtüme saldı

Kavuştum artık sıcaklığına sarılacağım

Hep seni sevmek istiyorum, kardelenim.


Kardelenim, güneşin sevdasıyla yanarım

Bu sevdadır işte, beni her bahar yeşerten

Bakışların eritecek, gizemli sıcaklığına kanarım

Kar beyazdır bu macera aşkıma zarafet katan

Hep seni bulmak istiyorum! Kardelenim.

12.03.2002 Ankara.

Cafer Tayyar ÖZKAN

Kardelen çiçeği kış boyunca,

Üzerinde kar beyaz örtüsünden çıkmak,

Güneşine kavuşmak için özlemle bekler…

Tıpkı yüreği sevda ateşiyle yanan bir yürek misali

Bu çiçek özlemle beklediği güneşine kavuşur ama

Kavuştuğu güneşin sıcaklığı,

Kar beyaz yuvasını eritir ve ölür!


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

Diğer 31 takipçiye katılın

%d blogcu bunu beğendi: